رودخانه هاي اروميه و استان

در استان آذربايجان غربي رودهاي متعددي در جريان مي باشد كه تعداد آنها قريب به 30 رودخانه مي باشد، جريان امتداد اغلب رودها از غرب به طرف شرق استان بوده كه به دو دسته رودهاي دائمي و فصلي تقسيم مي شوند، از مهمترين رودخانه هاي دائمي و عمده استان مي توان به رود خانه زرينه رود، سيمينه رود، مهاباد رود، گدار چاي، شهر چاي، قطور چاي، زولاي چاي، باراندوز چاي، نازلو چاي، اشاره نمود، بعلتسرازير شدن اين رودخانه ها از ارتفاعات غرب استان قابليت ويژه جهت توليد نيروي برق آبي و ورزش فرح بخش قايقراني ايجاد گرديده است.

زرینه رود (جغتوچای)

این رودخانه از کوههای چهل چشمه بین سقز و بانه سرچشمه می گیرد و پس از عبور از شرق میاندوآب در جلگه وسیع آبروفتی به چند شاخه تقسیم می شود و از گوشه جنوب شرقی به دریاچه ارومیه می ریزد. طول آن 300 کیلومتر و حوزه آن بیش از 1100 کیلومتر مربع است . متوسط آبدهی این رودخانه ماهانه 5/139 میلیون متر مکعب برآورد می گردد . بر روی این رودخانه سد نسبتا بزرگی احداث شده است که از سد ارس مرتفع تر و از نظر ظرفیت و اهمیت بعد از سد مزبور قرار دارد . این سد حدود 70 کیلومتر با شهر میاندوآب فاصله دارد . سد انحرافی آن به نام نوروز مهر حدود 10 کیلومتری میاندواب واقع شده است و آب مورد نیاز کشاورزی جلگه میاندوآب و قسمتی از دشتهای بناب و ملکان را تامین می کند . ماهیان بومی رودخانه عبارتند از : کپور - سفید - اسپیله و زرد ماهی که طول برخی ار آنها به یک متر نیز میرسد. قابلیت سیاحتی این رودخانه چه از نظر تفرجگاهی . چه از نظر استفاده های قایق سواری بسیار زیاد است

رودخانه سیمینه رود (تاتائو)

این رودخانه از ارتفاعات اطراف سقز (حوالی زنجان و ترجان) در جنوب دریاچه ارومیه سرچشمه می گیرد . شبکه اصلی آن شتاوه رود در جنوب غربی دهشهر کندی است. خصوصیات دره های آن مشابه دره های زرینه رود ولی آب آن کمتر از رود مزبور است . متوسط جریان سالانه آن 452 میلیون متر مکعب می باشد این رود پس از عبور از بوکان و غربی میاندوآب و دشت حاصلخیز شامات به باتلاق های جنوب شرقی دریاچه ارومیه میریزد. ماهیان موجود در سینینه رود مانند  .......